پیامک روز احسان و نیکوکاری

سامانه پیامکی

احسان برگرفته از حسن است که در دو معنای نعمت بخشیدن به دیگری، و احسان در کار و عمل، کاربرد دارد. کسی که علم نیکویی را بیاموزد یا عمل نیکی را انجام دهد، از جمله نیکوکاران به حساب می آید. توسط سامانه پیامکی دوستان خود را از این روز ارزشمند آگاه سازید.

 

ای دل

تو سزاوار کرامتی

نگاه های منتظر

به تو خیره مانده است

اینک در جشن نیکوکاری

دل های خسته را در میهمانی خود پذیرا باش

و بدان لبخند را بر لب های خشکیده بباران

فردا که بهار آید دستان خود را سبز خواهی دید.

 

 

آرام و سبک بار پر می کشند

اوج می گیرند و آسمان را زیبایی می بخشند

پرندگان مهربانی را می گویم

چقدر هوا شرجی طراوت است

چقدر باغ دل ها شکوفاست

که اینگونه عطر عشق در هوا پراکنده است

مگر امروز چه روزی است؟

آری، امروز روز نیکوکاری است.

 

 

امروز در مزرعه عشق

بذر نیکوکاری می پاشند

تا فردا در بهار دل ها

گل های معنویت شکفته شود

سرسبزی فردا مدیون همت مردان و زنانی است

که شادی های خود را بر کویر نیازهای هم وطنان خود می پاشند

فرخنده باد این شور و خجسته باد روز با طراوت نیکوکاری.

 


سامانه پیامکی روشی نوین برای ارسال متون تبریک و تهنیت مانند پیامک تبریک روز کارگر است.


 

چه چیز بالاتر از آنکه خدا شما را دوست می دارد؟

شما را می گویم، شما که دستانتان لبریز مهربانی است

شما که تاب نگاه های منتظر خانواده های نیازمند را ندارید

شما که محبت خود را از ارزانی سفره های مردم محروم می کنید

شما که آفریننده روز نیکوکاری هستید.

 

 

ای مردم رنج دیده

ای مردم محروم

گمان مکنید که بی حضور شما شاد خواهیم بود

تلخی محرومیت شما را تاب نخواهیم آورد

و گرمی آغوش خود را، میهمان حضور شما خواهیم کرد

دل خود را با شما تقسیم خواهیم کرد

و فردا که بهار آمد

گل های مهربانی در باغچه هایمان خواهد شکفت

و آسمان خانه مان پر از ستاره نیکوکاری خواهد شد.

 

 

این جا باغ عاطفه است

درختان احساس، شکوفه کرده اند

بر گلبرگ های ایمان

شبنم محبت چکیده است

پرنده های نیکوکاری

فضای باغ را از نغمه های توحیدی خود پر کرده اند

و باغبان لبخندزنان فریاد می زند: مژده! مژده! بهار نزدیک است.

 

 

چو بینی یتیمی سرافکنده پیش مده بوسه بر روی فرزند خویش

یتیم از بگرید که نازش خرد و گر خشم گیرد که بارش برد

الا تا نگرید که عرش عظیم بلرزد همه گر بگرید یتیم

برحمت بکن آبش از دیده پاک بشفقت بیفشانش از چهره خاک

اگر سایه خود برفت از سرش تو در سایه خویشتن، پرورش

یکی خار پای یتیمی بکند به خواب اندرش دید صدر خجند.

 

 

تو با خلق سهلی کن ای نیکبخت که فردا نگیرد خدا با تو سخت

گر از پا درآید، نماند اسیر که افتادگان را بود دستگیر

نترسد که نعمت به مسکین دهند وز آن بار غم بر دل این نهند

دل زیردستان نباید شکست مبادا که روزی شوی زیر دست.

اگر سوال یا نظری دارید با ما درمیان بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *